Sunday, February 22, 2009

OVER WEEKEND

Feb 20 (Friday) Napuyat ako last night because of my new found friend. I find her really spontaneous at ang sarap nyang kausap. I learned much about a guy na close sa kanya at sa kin. I never realized that it wasnt only me that have the same problem with him. Nagulat talaga ako. Naawa ako bigla with my guy friend. Pero I have no intention of making peace unless I see any difference. Kahit puyat ako, I was very energetic. Though medyo masungit ako that day...hindi ko pa rin sya pinapansin kahit na kinukulit nya ko. Pinaglalaruan pa nga ang pony tail ko. Gusto ko nang matawa sa ginagawa nya pero pinipigil ko so I can be convincing. Tapos panay yakap nya dun sa isa naming churchmate feeling siguro nya magre-react ako pero dedma pa rin ako.

Honestly, my mind was saying 'sige, tama yang ginagawa mo. mabuti nga sa kanya na wala syang kaibigan' pero may heart was saying 'hindi tama yang ginagawa mo. dapat matuto kang magpakumbaba. At one point din naman naging mabuti sya sayo' When I prayed to God and asked His guidance. I decided to get over it. Makikipag-usap ako sa kanya.

Pero nang ako naman ang lumapit. Sya naman ang lumayo. Nagmatigas daw ako at yun ang gusto ko. Pray ulit ako sabi kay Lord siguro mali ang timing ko. Hindi pa tamang magkaayos kami. Saka atleast ginawa ko na yung part ko. Then parang he changed his mind at kinausap at sabi nya "forgiven" na daw ako. Medyo taas kilay ako dun sa sinabi nya na parang may ginawa nanaman akong mali pero ayoko na talaga ng away. So naayos na yon that night.

Feb 21 (Saturday) Monthsary namin ni Bnjie (kahit hindi naman talagang kami) he still greet me. pero walang chance para makausap ko sya. Sama na pakiramdam- sumasakit ulo ko. Wala tuloy akong nagawa than took pre-nup pix of Jhona & Mark. Then umuwi na rin kami agad. Naisip ko yun sinabi ni Daph sa kin. Hindi ako affected basta pumasok lang sya sa utak ko. Then suddenly may nagparamdam-hmmnnn..parang alam yata nya iniisip ko sya. Musta nya me then he confessed again yung love nya for me. Napangiti lang me. Yoko nga mag-react. Saglit lang kami usap kasi late na yun sa Pinas. Gusto daw nya ko makita bago sya matulog (naks! Kakakilig) Ayon, good night na.

Today, sama pa rin pakiramdam ko. Rebuked lang me ng rebuked para ndi matuloy. Uminom na ko ng gamot. Tapos I phoned Erill, I greeted him Good morning. I'm trying to bring back what was before pero malamig pa sya sa aircon namin dito sa office. Nagtataka lang ako bakit pag kami lang parang ayaw nya sa kin pero pag may ibang tao sya yung effort to the max. Hmnnn...yoko mag-isip ng masama. Bahala na si Lord kung san hahantong ang friendship na to.

Pano na kaya yung bayarin ko sa house. Hindi pa kasi nabibigay ni Tita Amy. Sana may mahiramin ako. (Sigh)

Thursday, February 19, 2009

DRAMA QUEEN

Hindi ko na napigilang umiyak sa sobrang asar ko. Parang yon ang naging way of release ko. I came to my limit. Hindi kasi nya magawang intindihin ang mga sinasabi ko o hindi ko rin talaga maintindihan na parang big deal sa kanya ang "i care for you" statement ko. If wala lang sa kanya yon bakit kailangan nyang magbago ng pakitungo sa kin? Hindi ko naman talaga sya gusto para gawin ko syang replacement ni Benjie. Nasasaktan ako kasi parang nauulit lang yung dati. Mawawalan na naman ba ako ng friend? Pero sobra na kasi sya. Hirap nyang paliwanagan at bakit kailangan nya akong taasan ng boses? Yoko ng ganon....pero kung lalo lang kami mag-aaway mabuti pang mawala na lang yung friendship than I am gaining an enemy. Hindi pa man din ako sanay ng may kaaway. Sana ma-realized nya yung pagkakamali nya. If sincere sya sa pakikipag-ayos na dapat naramdaman ko na yun. Pinagkalandakan pa nya sa kin kung sino ang nililigawan nya, pakiaalam ko naman dun. At bakit pa nya ako kailangan i-introduce dun sa girl? I just hope he never said anything against me. I apologized to the girl coz I believed I seemed rude to her as well baka nabastusan sya sa kin kaya sya nagtatanong about me. Pero she never returned to me, ewan ko bakit. Sinabay pa rin nya ako pauwi but we never really talk, he tried to communicate with me pero ako yung umiiwas. The whole night nya akong sinusuyo pero ayoko muna syang kausapin. Hindi sya sa amin natulog...nakakapanibago pero ganon talaga....

Tuesday, February 17, 2009

MUCH TO SAY

Hay naku, ang gastos ko naman lately! Parang di ko na talaga ma-imagine pano ko malalagpasan bawat araw. Buti na lang nandyan si God para i-inspire ako everyday na hindi ako dapat mag-worry.

Nakahanap na ko ng murang tailor para sa susuotin ko sa kasal ni Jhona. Umabot lang ng Dhs. 95.00 kasama na ang tela. Mura lang pala mga tela rito. Nakakatuwang mamili may libre pang juice sa tetra. Eheheheh. Kasama ko si Daph, wala pa rin syang mapili. Sa Saturday na lang daw silang mga abay.

Supppeerrrr puyat ako ngayon as in 4am n ko natulog. Tinapos ko kasi yung slides para sa PW on Friday. Masyadong hectic ang sched ko nowadays. Dami ko iniisip sana lang nakakapayat itong ginagawa ko. Pero thank God talaga kasi masigla pa rin yung katawan ko kahit pa na-overuse ko yung katawan ko.

Nagulat ako kasi Erill greeted me 'morning' sa chat (walang good). I never expected it at all. Honestly, I am getting used to it of him ignoring me. Well, sinabi lang nya na hindi ulit sya makakasabay. Honestly again, hindi ko na talaga inaasahan na magkakasabay pa kami. I am already prepared on that and ok lang naman sa kin. Nasasaktan na kasi ako masyado sa mga ginagawa nya. Hindi naman ako sobrang hapit sa friends para mabuhay. Marami namang tao ang nagmamahal sa kin. So I really dont mind kung ayaw na nya ko maging friend. I already said sorry at kung hindi nya matanggap yun ok lang din. At least I did my part. Though nakakapanghinayang talaga kasi mabait naman sya at masayang kasama kaya lang siguro hindi talaga kami magkakasundo dahil hindi nya ko naiintindihan or ayaw nya talaga akong intindihin. Sayang kasi I have this admiration for him - the reason why I felt sad kapag nag-aaway kami at kung bakit ko natitiis ang mga bad days nya, kung bakit lagi akong nasa tabi nya at sumusuporta, at kung bakit ako nagmamalasakit sa kanya, at kung bakit tanggap ko sya kahit pa ayaw sa kanya ng iba. Bihira lang ang mga taong binibigyan ko ng atensyon at importansya...pero hindi nya yon pinapahalagahan.

Ok, kung sino ka mang bumabasa nito, please don't get me wrong. Marami na akong nagiging pagkakamali sa buhay ko. Nasaktan ko ng minsan si Benjie. Nagmahal na rin ako ng isang kaibigan at itinaya ko ang friendship namin. Dumaan ako sa pagkakataong tiningnan akong mababa, hinusgahan ng mga taong tinuring kong kaibigan. Ayokong maulit lahat yon...

Hindi ako nagsasalita ng tapos....marami pang maaari mangyari. Kung anuman ang mga yon 'only God knows'.... now, I just prayed na maintindihan ako ng mga makakabasa nito.

IT'S BETTER LEFT UNSAID

I dont know how I'll answer your questions
Even I cannot understand my reactions
It is not my intention to offend you
I said sorry but does it mean to you?

We were not like we used to
You ignored me like I'm not with you
You said that you're not the same
And you'll stop your non-sense games

I knew that I was wrong
But do you need to punish me this hard?
I should be the one to walk away
Now it's the other way around

I really felt sad and disappointed
That we're like kids fighting on foolish matters
But what should I do If this is what you want to?
Even it's hard, I'll accept the situation.

You have to live your own again
I will live my life without you
Hoping somehow you'll miss me...
Because right now, I really miss you.

Sunday, February 15, 2009

NEVER WORRY GOD WILL MANAGE

Almost all the companies around Dubai is reallly affected of the economic crisis going on everywhere. Many went out of job or others were on frozen employment status. Our company is now experiencing the crunch. I was a bit surprised of the announcement but somehow I prepared myself for the worst. Maybe that helps me not to freak out. Before our managing director, Chris Humphrey had a chat with us one by one I prayed to God that I may be spared and He did! All got their percentage reduction on salary except me and Ben. Even so...my boss entrusted me to look over the office. Put in-charge of most critical matters that will help sales team. I just can't imagine how God works really on time. I thank Him for all the blessings He has given me. I hope other people who will be able to read this know the God I am serving is a Living God.

LETTER NI BF

Napakahirap ng malayo sa taong mahal mo. Sa mga pagkakataong gusto mo syang maabot hindi mo magawa. Bawat sandali parang may kulang at sa kapirasong papel parang napawi lahat yon. Ramdam ko ang pagmamahal sa bawat salita. Nakakaiyak dahil hindi mo marinig ang mga yon ng personal ang nilalaman ng munting sulat. Sa loob ng 6 na buwan sa kabila ng distansya hindi nawawala ang pagmamahal...

Natutuwa ako at nagpapasalamat sa Dios na sa lahat ng pinagdaanan namin ni Benjie...nanatili kaming nakatayo para sa isat-isa.

Saturday, February 14, 2009

LOVE IN THE AIR

Feb 12 (Thursday) - Birthday ng ka-BFF's ko na si JM (keyboardist ng church). We had a happy celebration that night. Ithought the day will end up okay pero nabago na naman ni Erill ang mood ko. Ewan ko what's with him na nakakaasar. Ganito kasi, he asked Ate Grace magkano dapat ang interest pag nagpa-utang. Yun pala may pinautang sya at lalagyan daw nya ng interest kasi hindi naman kapatid (Non-Christian). Sumagot ako, sabi ko nasa Bible na wag magpapautang ng may interest dahil lalo mo lang ginigipit yung tao. Everybody agreed with me. Since Bible Scholar yata itong si Erill, he said na ang nasa Bible ay wag magpapautang ng may interest sa kapatid (kapwa Christians). Sumagot na naman ako, sabi ko na baka matisod lang yung nanghihiram at masabing Christian pa namang naituring pero nagpapautang ng may interest. Maramin pang sinabi si Erill pero ang masakit sa kin ay ang sinabi nyang self-opinionated ang mga comments ko meaning wala akong basehan kundi ang perceptions ko. Honestly, ang dating sa kin...tumigil ka, wala kang alam. Admittedly, I am not that knowledgeable on Bible. Siguro nga nagbabase ako sa mga natututunan ko lang. Pero ganon pa man naniniwala akong tama ang sinabi ko. Naiyak talaga ko and remained silent the whole journey. I pretended I was sleeping. Pero masama talaga ang loob ko. Sa amin sila natulog ni JM at dahil antok na talaga ko dun na nila ako pinapwesto sa bed ko (taas ng double-deck kasi sila natutulog pag nasa house at ako ang nasa lapag kasi ayaw akong katabi ni Jhona) since wala na talaga silang masisiksikan sa house. Isa sa kanila ang tatabi sa kin (no choice po at walang malisya). I thought it will be JM pero mali ako eh. Sinusubukan talaga ang patience ko. Dinaan ko na lang sa prayer. So nakatulugan ko na ang mga bagay na yon.

Feb. 13 (Friday) Maaga akong gumising clear of any negative thought. Magluluto ako ng foods namin sa church. Nasa may edge ng bed si Erill, sabi ko lumipat na sya near the wall eh kaso tulog mantika hindi kumilos. It was really hard for me na makababa sa bed and an accident happened, nahulog ako at tumama ang mga braso ko sa cabinet at sa hagdan ng double deck. Napasalampak ako sa floor. Ang lakas ng impact nagising sila lahat at nahilo talaga ako. But thank God dahil wala akong naramdamang sakit. Natapos ko naman ang pagluluto. Pagbalik ko ng room nakabihis na ang 2. At ang Erill nagla-laptop na. Sabi ko kay JM pakitikim yung niluto ko. Ayaw. Next nakiusap ako kay Erill pero ayaw ding tikman. Kinulit ko si JM, sumunod naman ang kaso kumain naman pala ng chocolate, so hindi balance ang panlasa nya. Si Erill naman ang kinulit ko, sabi nya nag toothbrush na daw sya. Sabi naman namin konti lang yon titikman lang nya. Ayaw daw nya talaga. Nainis na naman me feeling ko kasi puro na lang laptop inaatupag na napaka-simple ng request ko hindi pa magawa. Hindi na nga nila ako tinutulungan sa pagluluto (which they supposed to, pero ako na lang ang umaako kasi kaya ko naman). It really pissed me off. Kinuha ko ang laptop, wala akong pakialam kung may ka-chat sya. Ako na rin ang nagpaalam sa mga ka-chat nya before I signed-out his YM. Kinuha ni Erill mga gamit nya at sinabing mauna na sya (9:25 am pa lang yata nun). After he went out the door, I banged it. Buti na lang JM was there to pacify me. Naiiyak talaga ako kasi lagi na lang kaming nag-aaway to think na hindi ako pala-away na tao. I really came to the point na ayoko na talaga syang maging kaibigan dahil nasasaktan na ko. Everybody was asking me bakit ako malungkot that day. Hindi ko alam bakit ako nalulungkot siguro gawa nga ng nangyayari sa amin ni Erill....

Feb. 14 (Heart's Day) Maaga akong gumising. May nagrequest kasi sa king gumising ng maaga para mabati man lang daw nya ako. Ang saya nya ng makita nya ako sa camera. Ang ganda ko daw kahit bagong gising (bola!) Natutuwa naman ako kasi he looked really fine...mas mukha syang at peace. Nilalagnat daw sya pero pinilit nya talaga ang katawan nya para lang makita ako. (kaka-touched). Kahit hindi matagal yung usap na yon alam ko somehow napasaya ko sya. Ako, ano feeling ko? Happy din syempre. Hindi naman nawawala yung pinagsamahan namin. He will remained special to me. Yun nga lang hanggang don lang...Naglaba ako after naming mag-usap. Around 3pm si BF naman ka-chat ko. We chatted till 10:30pm. Kung anu-ano lang napag-usapan namin. Naisingit ko naman about sa wedding namin. We decided to have it here in Dubai. We agreed to have it at Palma Resort, Umm Al Quwain. It will be a Beach Wedding at ang motiff ay chocolate brown and baby pink. Exciting!!! He's starting to be cooperative basta daw i-budget kong mabuti ang wedding. Late na dumating sina nanay at tatay ko, galing sayawan (naks!) Hindi ko na nga nakausap si tatay kasi sobrang napagod. Si Nanay naman saglit ko na nakausap kasi inaantok na rin. Pero atleast nabati ko sila at nakita ko sila. Miss ko na talaga sila. Sobrang thankful ako kay BF kasi he made my heart's day really special. About lunch time yesterday, nagreturned call si Erill. Since it was love day, I set aside the grudges. Humingi ako ng apology sa inasal ko. Alam ko naman kasing hindi ako dapat nagalit agad at may pagka-rude ang ginawa ko that I know i offended him. I thought he will apologized as well pero in the way our conversation went through it seemed na ako lang ang may mali. Sabi nya kasi he was on "fasting" sabi ko bakit hindi na lang nya sinabi na nasa fasting pala sya. Mas naintindihan ko siguro yun. Pero sabi nya hindi naman daw dapat sinasabi na nagfa-fasting ang isang tao. Alam ko namang nasa Bible yun pero ang sa kin pano ko mauunawaan ang isang bagay na hindi ko naman alam. So na-misunderstood ko sya at the same time it caused strife in between. May tinanong sya sa kin na hindi ko masagot...bakit daw every Friday na lang kailangan kong magalit kapag may ka-chat sya samantala daw si JM okay lang sa kin. Hindi ko masagot...dahil hindi ko kasi alam isasagot ko. Bakit nga ba?
 
YeShAjiEL. Design by Exotic Mommie. Illustraion By DaPino