TWISTED MIND

Hindi ko maintindihan bakit kailangan kong malungkot kapag kaaway ko sya. Apektado talaga ko. Kahit ayoko syang kausapin hindi ko mapigilan ang sarili na maging concern sa kanya. Mabait ba ko? Hindi naman. Since kinausap ko na rin lang naman sya, sinabi ko na yung niloloob ko. Ayoko kasi sa lahat ay yung me kaaway. Tama nga siguro, matiisin ako. Mataas ang pain tolerance ko. Tao ba ko inay?



Kanina lang may unexpected chatmate ako. Masaya ko kasi nakausap ko ulit sya kahit alam kong hindi ko naman sya pwedeng kausapin. He still confessed mahal nya ko pero hanggang dun na lang yon. Tahimik na rin naman ang buhay nya at ganon din ako. This is the reality of life, there will be people coming our ways that we need to forget eventually. However, the challenge is how to make it real - the forgetting part.



I have a new found friend, his name is Malvin from Bulacan and presently working sa Grace Cargo kung saan ako nagpadala ng package last saturday. Twice ko na sya na-meet at feeling ko okay naman sya. Mula noon tinatawagan na nya ko tapos tinetext at inimbitahan nya akong mag dinner. Kakatuwa lang.



Additional spice lang. Blind item! Sino itong girl na nagiging kapuna-puna na ang pagka-weirdo. Paano naman naming nasabi na weird sya? Kasi lagi syang iba sa karamihan, malikot, hindi tumitingin sa mata, walang emosyon, sobrang tahimik, naninigas, very touchy, ano pa ba? Basta freaky sya. Sana lang matagpuan na nya ang sarili nya.

That's all for now. Bukas ulit